Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 9529

w sprawie przepisów dotyczących standardów emisji zanieczyszczeń środowiska włóknami azbestu

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo Pana Marszałka z dnia 19.09.2007 r., znak: SPS-023-9529/07, w sprawie interpelacji p. poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej dotyczącej zagadnień związanych z azbestem, uprzejmie informuję, co następuje.

   Azbest jest handlową nazwą minerałów włóknistych występujących w skorupie ziemskiej. Chorobotwórcze działanie azbestu powstaje w wyniku wdychania włókien zawieszonych w powietrzu. Dopóki włókna nie są uwalniane do powietrza i nie następuje ich wdychanie, wyroby zawierające azbest nie są szkodliwe dla zdrowia. Największe zagrożenie dla organizmu ludzkiego stanowią takie włókna, które przedostają się z wdychanym powietrzem do pęcherzyków płucnych. Tam zalegają, gdyż nie mogą być wydalone z organizmu, i inicjują proces chorobowy. Nie dowiedziono szkodliwego działania azbestu na układ pokarmowy. Z tego też względu uzasadnienie badania stężeń azbestu istnieje tylko dla powietrza, nie istnieje natomiast ani dla gleb, ani dla wody.

   W prawie polskim obowiązywało rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 12 lutego 1990 r. w sprawie ochrony powietrza przed zanieczyszczeniem, w którym określono dopuszczalne stężenia azbestu w powietrzu, utraciło ono swą moc w dniu 21.05.1998 r. Obecnie w prawodawstwie polskim, zgodnie z prawem UE, nie ma standardów jakości powietrza dla azbestu.

   Jednocześnie pragnę wskazać, iż na przykładzie gminy Szczucin, szczególnie narażonej w skali kraju na działanie pyłu azbestowego, były prowadzone badania m.in. dotyczące zanieczyszczenia środowiska azbestem w ramach Projektu Badawczego Zamawianego, finansowanego przez Komitet Badań Naukowych. Przedmiotowe badania przeprowadzał Instytut Medycyny Pracy w Łodzi.

   Uzyskano m.in. następujące wnioski: powszechne, długotrwałe stosowanie odpadów azbestowych do stabilizowania dróg, utwardzania powierzchni placów użyteczności publicznej i podwórzy zagrodowych, do wyrobów materiałów budowlanych oraz innych celów zanieczyściło azbestem środowisko na znacznym obszarze gminy Szczucin. Drugim zbiorowym źródłem emisji pyłu azbestowego są pokrycia dachowe z wyrobów cementowo-abestowych. Bardzo wysokie ryzyko zapadalności na nowotwory azbestozależne wśród mieszkańców gminy wymaga kontynuowania programu unieszkodliwiania źródeł emisji pyłu azbestu do powietrza atmosferycznego na tym obszarze.

   Z wyrazami szacunku

   Sekretarz stanu

   Krzysztof Zaręba

   Warszawa, dnia 30 października 2007 r.