Odpowiedź ministra-członka Rady Ministrów, koordynatora ds. służb specjalnych

na interpelację nr 8530

w sprawie wejścia przez CBA w posiadanie historii chorób pacjentów szpitala MSWiA

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Janusza Krasonia w sprawie wejścia przez Centralne Biuro Antykorupcyjne w posiadanie historii chorób pacjentów szpitala MSWiA, przesłaną przez pana marszałka pismem z dnia 20 czerwca br., sygn. SPS-023-8530/07, wyjaśniam co następuje.

   1. Odpowiadając na pytanie: ˝na jakiej podstawie zostały wydane karty choroby pacjentów szpitala MSWiA?˝, informuję, że zabezpieczenie dokumentacji medycznej z Centralnego Szpitala Klinicznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji nastąpiło zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania karnego, w szczególności na mocy postanowienia prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie z dnia 11 lutego 2007 r., którego przedmiotem było żądanie wydania rzeczy - w myśl art. 217 K.p.k.

   2. Odpowiedź na pytanie: ˝czy wszystkie te dokumenty były niezbędne do prowadzenia dalszego postępowania w sprawie doktora G.?˝, wymaga wskazania, że zabezpieczenie dokumentacji wiąże się z trzema z kilku wątków postępowania objętych śledztwem VI Ds. 185/06, a mianowicie z wątkiem błędów w sztuce lekarskiej, wątkiem wyłudzeń z tytułu hospitalizacji jednodniowych oraz wątkiem uzyskiwania korzyści majątkowych przez osoby z personelu medycznego i administracji Kliniki Kardiochirurgii MSWiA i innych szpitali na terenie woj. mazowieckiego w zamian za zachowania niezgodne z ustawą o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów z dnia 1 lipca 2005 r.

   Z uwagi na przedmiot śledztwa zabezpieczenie oryginałów dokumentacji medycznej było niezbędne dla potrzeb postępowania, zaś odstąpienie od jej zabezpieczenia mogło skutkować utratą lub zniekształceniem dowodów. Podkreślić tutaj należy, że zabezpieczona dokumentacja została uznana za dowód rzeczowy w toczącym się śledztwie, a o jej wykorzystaniu w toku prowadzonego postępowania karnego decyduje prokurator, stosownie do art. 226 Kodeksu postępowania karnego. Dokumenty, które po przeanalizowaniu uznano za nieprzydatne dla dalszego toku postępowania, są na bieżąco zwracane do CSK MSWiA.

   3. Odnosząc się do pytania: ˝czy znana jest dokładnie liczba osób, które mają dostęp do zarekwirowanych historii chorób?˝, wskazać należy, że dostęp do zabezpieczonej dokumentacji ma kilku funkcjonariuszy CBA prowadzących postępowanie przygotowawcze na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz sprawujący nadzór nad postępowaniem prokuratorzy z prokuratury Apelacyjnej w Warszawie i z Prokuratury Krajowej. W przypadku trzech historii chorób dostęp do dokumentów mieli także biegli tłumacze przysięgli oraz biegli opiniujący w sprawie, powołani przez prokuraturę.

   4. Odpowiedź na pytanie pana posła: ˝w jaki sposób dokumentacja ta została zabezpieczona przed kopiowaniem i dalszym rozpowszechnianiem?˝ sprowadza się do wskazania, iż dokumenty zgromadzone zostały w jednym pomieszczeniu służbowym w chronionej całodobowo siedzibie CBA. Dostęp do tego pomieszczenia monitorowany jest elektronicznie. Podkreślić należy, że cała zabezpieczona w postępowaniu dokumentacja objęta jest tajemnicą śledztwa, a publiczne rozpowszechnianie informacji z postępowania przygotowawczego bez zezwolenia zagrożone jest sankcją z art. 241 Kodeksu karnego.

   W świetle przedstawionych wyżej faktów obawy dotyczące łamania prawa i niezbywalnych praw jednostki - w związku z rzekomym ujawnieniem dokumentów prawnie chronionych - pozostają nieuzasadnione.

   Z poważaniem

   Minister-członek Rady Ministrów,

   koordynator ds. służb specjalnych

   Zbigniew Wassermann

   Warszawa, dnia 12 lipca 2007 r.