Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 8178

w sprawie antyodorowych regulacji prawnych

   Odpowiadając na interpelację posła Michała Tobera w sprawie antyodorowych regulacji prawnych, przedstawiam następujące wyjaśnienia.

   Aktualnie prowadzone są prace legislacyjne zmierzające do uchwalenia pierwszego w Polsce przepisu regulującego sposób postępowania w razie wystąpienia uciążliwości zapachowej powodowanej przez prowadzoną działalność. Projekt ustawy o przeciwdziałaniu uciążliwości zapachowej zakłada, że problem odorów rozwiązywany będzie, tak jak ma to miejsce w krajach Unii Europejskiej, na najniższym szczeblu samorządu terytorialnego jako organu właściwego do spraw lokalizacji inwestycji. Rozstrzygnięcie zagadnień dotyczących uciążliwości zapachowej następować będzie poprzez znajdowanie kompromisu pomiędzy lokalną społecznością a zakładami produkcyjnymi lub usługowymi funkcjonującymi na danym terenie.

   Zaproponowane w projekcie ustawy rozwiązania przewidują, że każdy planujący rozpoczęcie działalności na terenie gminy będzie musiał złożyć wójtowi (burmistrzowi lub prezydentowi miasta) oświadczenie, że jego działalność nie będzie uciążliwa dla mieszkańców gminy pod względem zapachowym. Rada gminy będzie mogła podjąć uchwałę w sprawie zapobiegania uciążliwości zapachowej na terenie gminy określającą ograniczenia w podejmowaniu działalności gospodarczej na jej terenie przez podmioty prowadzące działalność mogącą powodować uciążliwość zapachową. Rada gminy podejmie uchwałę po stwierdzeniu takiej uciążliwości w wyniku wizji lokalnej. Uchwała zostanie podjęta przez radę gminy z własnej inicjatywy, z inicjatywy wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) lub na wniosek złożony przez co najmniej 50 mieszkańców gminy. Wójt (burmistrz, prezydent miasta), w terminie 30 dni od daty podjęcia uchwały, wyda decyzję administracyjną, w której określi dla wskazanego w uchwale podmiotu terminy i sposób postępowania w celu ograniczenia uciążliwości zapachowej, kierując się aktualną wiedzą dotyczącą technik i technologii mogących znaleźć zastosowanie w ograniczaniu uciążliwości zapachowej. W razie nieusunięcia uciążliwości zapachowej wójt (burmistrz, prezydent miasta) wstrzyma działalność powodującą tę uciążliwość bez prawa do odszkodowania. Ponadto wójt (burmistrz, prezydent miasta) może w drodze decyzji zakazać prowadzenia działalności mogącej powodować uciążliwość zapachową albo wstrzymać działalność będącą przyczyną tej uciążliwości bez prawa do odszkodowania, jeżeli podmiot prowadzący lub zamierzający prowadzić taką działalność złożył niezgodne z prawdą oświadczenie.

   W wizji lokalnej będą brali udział: co najmniej trzej radni wyznaczeni przez radę gminy, wójt (burmistrz, prezydent miasta) lub osoba przez niego upoważniona, osoby wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) spośród pracowników urzędu gminy (miasta), pełnomocnicy mieszkańców gminy. W wizji lokalnej będzie mógł wziąć udział wojewódzki inspektor ochrony środowiska oraz powiatowy inspektor sanitarny.

   Projekt ustawy o przeciwdziałaniu uciążliwości zapachowej do pomiaru poziomu odoru nie narzuca obowiązku stosowania określonej metodyki ani też specjalistycznej aparatury. Sposób postępowania w tej sprawie jest pozostawiony autonomicznej decyzji władz samorządowych, które w celu profesjonalizacji procedur postępowania mogą sięgać zarówno do najlepszych dostępnych technik, jak i też wypracowanych metod postępowania, np. związanych z nieobowiązującą normą EN 13725 pn. ˝Jakość powietrza - Oznaczanie stężenia zapachowego metodą olfaktometrii dynamicznej˝.

   Aktualnie, w ramach prowadzonego procesu legislacyjnego, zakończyły się konsultacje społeczne przedmiotowego projektu. Po analizie zgłoszonych uwag i propozycji projekt ustawy zostanie skierowany do uzgodnień międzyresortowych.

   Sekretarz stanu

   Krzysztof Zaręba

   Warszawa, dnia 19 czerwca 2007 r.