Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 7844

w sprawie kontrowersji wokół ustawy o Policji

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację Posła na Sejm RP Pani Sandry Lewandowskiej z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie kontrowersji wokół ustawy o Policji, przekazaną pismem Marszałka Sejmu RP z dnia 30 kwietnia 2007 r. (sygn. SPS-023-7844/07), uprzejmie przedkładam następujące informacje.

   Na wstępie uprzejmie informuję, że zarządzeniem nr 24 ministra spraw wewnętrznych i administracji z dnia 24 maja 2006 r. zmienionym zarządzeniem nr 40 z dnia 9 maja 2007 r. w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji został powołany Zespół do opracowania projektu nowej ustawy o Policji. Termin przedstawienia ministrowi spraw wewnętrznych i administracji wspomnianego projektu ustawy wyznaczony został na dzień 21 września 2007 r. Celem powołania ww. Zespołu było podjęcie działań zmierzających do przygotowania nowych, kompleksowych regulacji zawierających przepisy z zakresu bezpieczeństwa i porządku publicznego. Obowiązująca ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j.: Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm.) nie w pełni realizuje bowiem oczekiwania w tym zakresie. Projekt nowej ustawy o Policji obejmie wszystkie zagadnienia związane ze służbą funkcjonariuszy, ich uprawnieniami oraz postępowaniami dyscyplinarnymi. Uporządkuje także przepisy prawa wynikające z pragmatyki służbowej.

   Ponadto uprzejmie informuję, że nowelizacja ustawy o Policji z dnia 21 lipca 2006 r. (Dz. U. Nr 158, poz. 1122) nie wprowadziła rozwiązań ograniczających korzystanie przez policjantów z możliwości przeniesienia na własną prośbę do innych służb mundurowych, ale umożliwiła przenoszenie do pełnienia służby w Policji funkcjonariuszy niektórych innych służb działających w obszarze bezpieczeństwa i porządku publicznego. Należy jednocześnie zaznaczyć, że kwestia możliwości przenoszenia policjantów do innych służb mundurowych powinna zostać uregulowana w aktach prawnych dotyczących tych służb. Pragnę również zauważyć, że podobne rozwiązania zostały wprowadzone w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 82, poz. 558), w której zgodnie z art. 31a funkcjonariusz Policji, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego może być na własną prośbę przeniesiony do służby w Straży Granicznej, jeżeli wykazuje on szczególne predyspozycje do jej pełnienia. Jednocześnie uprzejmie informuję, że organem właściwym do orzekania w sprawach zgodności ustaw z Konstytucją RP jest Trybunał Konstytucyjny, zgodnie z art. 188 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

   Nawiązując do pytania dotyczącego rozwiązań legislacyjnych regulujących status komendanta głównego Policji, uprzejmie informuję, że zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy o Policji komendanta głównego Policji powołuje i odwołuje prezes Rady Ministrów na wniosek ministra spraw wewnętrznych i administracji. Przywołany przepis nie ogranicza możliwości prezesa Rady Ministrów dokonania wyboru kandydata na powyższe stanowisko jedynie do oficerów Policji i nie stanowi również normy nakazującej powołanie na to stanowisko osoby niebędącej funkcjonariuszem Policji. Wydaje się zatem, że przepisy ww. ustawy, nie rozstrzygając poruszonej kwestii wprost, umożliwiają właściwym organom powołanie na przedmiotowe stanowisko osoby spełniającej przesłanki merytoryczne, a nie formalne.

   W odniesieniu do kwestii rozszerzenia zakresu obowiązku składania oświadczeń majątkowych przez funkcjonariuszy Policji uprzejmie informuję, że głównym celem wprowadzenia przedmiotowych zmian było zapewnienie sprawnego reagowania przez przełożonych na ewentualne przypadki naruszeń prawa, a także podtrzymanie wysokiego stopnia zaufania do funkcjonariuszy publicznych. Należy stwierdzić, że gdyby praktyka składania oświadczeń majątkowych obowiązywała wcześniej, przyczyniałaby się do przejrzystości i braku wątpliwości co do źródeł majątku funkcjonariuszy Policji. Ponadto warto wskazać, że oświadczenia o stanie majątkowym osób pełniących funkcje organów Policji są publikowane, bez ich zgody, na właściwych stronach Biuletynu Informacji Publicznej, z wyłączeniem danych dotyczących daty i miejsca urodzenia, numerów PESEL i NIP, miejsca zamieszkania i położenia nieruchomości. Jednocześnie pragnę zwrócić uwagę na wprowadzony w art. 62a ustawy o Policji obowiązek informowania przez policjanta przełożonych o podjęciu przez małżonka lub osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym zatrudnienia lub innych czynności zarobkowych w podmiotach świadczących usługi detektywistyczne lub ochrony osób i mienia, który jest rezultatem zapobiegania fikcji ewentualnego tworzenia pozornych majątków odrębnych.

   Z wyrazami szacunku

   Podsekretarz stanu

   Zbigniew Rau

   Warszawa, dnia 3 lipca 2007 r.