Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 7647

w sprawie zrównoważenia budżetu gmin w wyniku ulg dla rolników z tytułu inwestycji

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z przesłaną przy piśmie z dnia 20.04.2007 r., znak: SPS-023-7647/07, interpelacją posła Andrzeja Kłopotka w sprawie zrównoważenia budżetu gmin w wyniku ulg dla rolników z tytułu inwestycji poniesionych na wybudowanie płyt obornikowych i zbiorników na gnojowicę - uprzejmie Panią Marszałek informuję, co następuje.

   Na podstawie ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2006r. Nr 136, poz. 969) podatnikom podatku rolnego przysługuje ulga inwestycyjna z tytułu wydatków poniesionych na budowę lub modernizację budynków inwentarskich służących do chowu, hodowli i utrzymywania zwierząt gospodarskich oraz obiektów służących ochronie środowiska, z tytułu wydatków poniesionych na zakup i zainstalowanie deszczowni, urządzeń melioracyjnych i urządzeń zaopatrzenia gospodarstwa w wodę, urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii (wiatru, biogazu, słońca, spadku wód). Ulga z tytułu tej samej inwestycji nie może być stosowana dłużej niż przez 15 lat. Należy podkreślić, że ulgi inwestycyjne przyznane na podstawie ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym są pomocą publiczną.

   Niezależnie od powyższego w celu ułatwienia producentom rolnym dostosowania się do przepisów określających wymogi ochrony środowiska inwestycje w zakresie budowy płyty gnojowej, zbiorników na gnojówkę czy gnojowicę mogły być wspierane w ramach Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2004-2006, realizowanego z udziałem środków unijnych pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EAGGF) oraz budżetu państwa oraz Sektorowego Programu Operacyjnego ˝Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006˝, realizowanego w ramach Narodowego Planu Rozwoju z udziałem środków funduszu strukturalnego - Sekcji Orientacji EAGGF. W przypadku PROW 2000-2006 stosowane były płatności wynoszące 100% kosztów inwestycji, natomiast w przypadku SPO ˝Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006˝ poziom dofinansowania wynosił 50-65% poniesionych i udokumentowanych kosztów.

   Jednocześnie należy podkreślić, że obydwa programy zakazują podwójnego finansowania, polegającego na korzystaniu, w ramach realizacji jednego projektu, z innych dodatkowych źródeł wsparcia ze środków publicznych. Analogiczne rozwiązania zostały przyjęte również w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

   Biorąc powyższe pod uwagę, nie zachodzi potrzeba podjęcia działań przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w celu rekompensowania gminom utraconych dochodów z tytułu ulg inwestycyjnych.

   Z poważaniem

   Sekretarz stanu

   Maciej Jabłoński

   Warszawa, dnia 14 maja 2007 r.