Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 7642

w sprawie zagrożenia funkcjonariuszy Policji ze strony przestępców

   Szanowny Panie Marszałku! Nawiązując do pisma z dnia 20 kwietnia 2007 r. (sygn. SPS-023-7642/07) przekazującego interpelację Posła na Sejm RP Pani Sandry Lewandowskiej w sprawie zagrożenia funkcjonariuszy Policji ze strony przestępców, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

   W 2000 r. ówczesny Zarząd Spraw Wewnętrznych KGP prowadził czynności wyjaśniające w sprawie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa (określonego w art. 233 § 1 K.k.) przez policjantów Wydziału Patrolowo-Interwencyjnego KGP. Wobec poczynionych ustaleń, pismem z dnia 6 kwietnia 2000 r., sprawę przekazano Prokuratorowi Rejonowemu Warszawa-Śródmieście. W dniu 17 kwietnia 2000 r. prokurator wszczął śledztwo, a następnie w dniu 31 lipca 2000 r. sporządził akt oskarżenia, który został przedłożony do rozpoznania przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy.

   W odniesieniu do przesłanek działania Biura Spraw Wewnętrznych KGP uprzejmie informuję, iż podejmuje ono działania wykrywcze w związku z uzyskiwanymi informacjami o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstw przez policjantów i pracowników cywilnych Policji. Czynności te mają charakter operacyjno-rozpoznawczy oraz dochodzeniowo-śledczy. W ramach czynności procesowych funkcjonariusze wykonują zadania określone w trybie art. 307 K.p.k. i art. 308 K.p.k. Natomiast zgodnie z art. 309 i 311 K.p.k. śledztwo w sprawach przeciwko funkcjonariuszom Policji prowadzi wyłącznie prokurator. Należy wskazać, iż w unormowaniach kodeksowych z 2000 r. brak było możliwości powierzenia przeprowadzenia śledztwa lub dokonania jego poszczególnych czynności funkcjonariuszom Biura Spraw Wewnętrznych KGP.

   Warto nadmienić, iż akta sprawy dotyczące uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa przez policjantów przekazywane są do prokuratury z wnioskiem o wszczęcie śledztwa bądź ocenę prawno-karną przedłożonych materiałów w celu podjęcia merytorycznej decyzji. Nieprzekazanie w opisanej powyżej sytuacji akt do prokuratury mogłoby skutkować przedstawieniem funkcjonariuszom Policji zarzutu popełnienia przestępstwa niedopełnienia obowiązków określonych w art. 231 K.k.

   W kwestii zasady domniemania niewinności należy podkreślić, że jest ona gwarantowana przez Konstytucję RP. Obowiązek jej przestrzegania w wykonywanych czynnościach pozaprocesowych oraz prowadzonych postępowaniach wynika również z Kodeksu postępowania karnego oraz wewnętrznych przepisów Policji.

   Odnosząc się do oceny czynności podejmowanych przez prokuratora, należy nadmienić, iż Policja w zakresie swoich kompetencji nie jest organem uprawnionym do oceny poprawności bądź kontroli prowadzonego postępowania przez prokuratora. Ponadto informuję, iż uzyskane przez funkcjonariuszy BSW KGP wszelkie przypuszczenia o popełnieniu przestępstwa przez policjantów i pracowników cywilnych Policji podlegają wnikliwej analizie.

   W odniesieniu do czasu prowadzonego postępowania w przedmiotowej sprawie należy podkreślić, iż czynności funkcjonariuszy Zarządu Spraw Wewnętrznych KGP rozpoczęły się w marcu 2000 r., a następnie po upływie miesiąca zostały przekazane do prokuratury, gdzie prowadzone było postępowanie przygotowawcze. Następnie sprawę przekazano do właściwego sądu, w którym sprawa trwała kilka lat.

   Z wyrazami szacunku

   Sekretarz stanu

   Marek Surmacz

   Warszawa, dnia 11 maja 2007 r.