Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 7445

w sprawie błędnej interpretacji przepisów unijnych przez urzędników Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację Pana Posła Henryka Smolarza przekazaną przy piśmie z dnia 4 kwietnia 2007 r. znak SPS-023-7445/07, w sprawie błędnej interpretacji przepisów w zakresie przechowywania nawozów naturalnych, pragnę przekazać następujące wyjaśnienia.

   Przepisy Unii Europejskiej w zakresie odpowiedniego przechowywania nawozów naturalnych dotyczą tylko obszarów szczególnie narażonych na zanieczyszczenia spowodowane przez azotany pochodzenia rolniczego i są zawarte w Dyrektywie Rady 91/676/EWG dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego.

   Zgodnie z tą dyrektywą gospodarstwa położone na terenach szczególnie narażonych powinny posiadać zbiorniki do przechowywania nawozów naturalnych. Wymagania takie powinny być zawarte w programach działań obowiązujących w tych rejonach. W Polsce wyznaczono ogółem 21 tzw. obszarów szczególnie narażonych na azotany pochodzenia rolniczego (OSN). Ogólna ich powierzchnia wynosi ok. 2% powierzchni kraju. Dyrektywa ta została wdrożona do prawodawstwa polskiego ustawą Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, z późn. zm.). Na podstawie art. 47 ust. 7 ww. ustawy wydane zostały rozporządzenia dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej w sprawie wprowadzenia programów działań mających na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych zawierające programy działań, w których zawarto m.in. obowiązek przechowywania nawozów naturalnych w odpowiednich zbiornikach. Są to akty prawa miejscowego obowiązujące wszystkich rolników gospodarujących na terenach szczególnie narażonych na odpływ azotu z rolnictwa.

   Z kolei krajowe normy prawne dotyczące przechowywania nawozów naturalnych określają przepisy ustawy o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2000 r., Nr 89, poz. 991, z późn. zm.).

   Zgodnie z ww. ustawą (art. 11b) z dniem l maja 2005 r. podmioty prowadzące chów lub hodowlę drobiu powyżej 40 000 stanowisk lub chów lub hodowlę świń powyżej 2000 stanowisk dla świń o wadze ponad 30 kg lub 750 stanowisk dla macior przechowują gnojówkę i gnojowicę w szczelnych, zamkniętych zbiornikach.

   Ponadto na podstawie art. 18 i 30 pkt 2 z dniem 25 października 2008 r. wszyscy rolnicy będą zobowiązani do przechowywania nawozów naturalnych:

   - w postaci płynnej - wyłącznie w szczelnych zbiornikach o pojemności umożliwiającej gromadzenie co najmniej 4-miesięcznej produkcji tego nawozu,

   - w postaci stałej - w pomieszczeniach inwentarskich lub na nieprzepuszczalnych płytach, zabezpieczonych przed przenikaniem wycieku do gruntu oraz posiadających instalację odprowadzającą wyciek do szczelnych zbiorników.

   Odpowiadając na pytanie, jakie kroki podejmuje Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w zakresie obowiązku budowy urządzeń do przechowywania nawozów naturalnych, uprzejmie informuję, że obecnie w Sejmie trwają prace nad projektem nowej ustawy o nawozach i nawożeniu, opracowanej w resorcie rolnictwa, w której proponuje się zmiany obecnych przepisów art. 11b, 18 i 30 pkt 2.

   Zgodnie z art. 25 tego projektu obowiązek przechowywania obornika na nieprzepuszczalnych płytach, zabezpieczonych w taki sposób, aby wycieki nie przedostawały się do gruntu, dotyczyłby tylko podmiotów prowadzących wielkotowarowy chów lub hodowlę drobiu i świń, natomiast gnojówki i gnojowicy wyłącznie w szczelnych zbiornikach o pojemności umożliwiającej gromadzenie co najmniej 4-miesięcznej produkcji tego nawozu odnosiłby się do wszystkich rolników posiadających te nawozy.

   Ostateczne brzmienie ww. projektowanych przepisów nowej ustawy o nawozach i nawożeniu zależy od przebiegu prac w Parlamencie, a obowiązująca obecnie ustawa straci moc dopiero z chwilą wejścia w życie nowej.

   W świetle powyższych wyjaśnień informuję, że kwestie rekompensaty poniesionych kosztów budowy urządzeń do przechowywania nawozów naturalnych, jak również niewłaściwych interpretacji prawa wspólnotowego na gruncie krajowym, nie znajdują potwierdzenia w obowiązującym porządku prawnym.

   Z poważaniem

   Sekretarz stanu

   Henryk Kowalczyk

   Warszawa, dnia 26 kwietnia 2007 r.