Odpowiedź ministra środowiska

na interpelację nr 7429

w sprawie wsparcia wykorzystania paliwa alternatywnego (191210) produkowanego w Polsce

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na pismo Pana Marszałka z dnia 30 marca 2007 r., znak: SPS-023-7429/07, przekazujące interpelację poseł Sandry Lewandowskiej dotyczącą przywozu z zagranicy odpadów w postaci paliwa alternatywnego, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

   Z dniem przystąpienia Polski do Wspólnoty Europejskiej aktem prawnym regulującym zagadnienia transgranicznego przemieszczania odpadów stało się rozporządzenie Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar.

   Ponadto w dniu 2 października 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 31 lipca 2004 r. o międzynarodowym obrocie odpadami (Dz. U. Nr 191, poz. 1956), która określa ramy instytucjonalne i organizacyjne wykonywania zadań wynikających z ww. rozporządzenia. Ustawa określa m.in., że organem właściwym dla spraw transgranicznego przemieszczania odpadów jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

   Odpady w postaci paliwa alternatywnego stanowią odpad nieujęty w żadnym z załączników do rozporządzenia Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar. W związku z powyższym do przemieszczania przedmiotowych odpadów przeznaczonych do odzysku w obrębie Wspólnoty Europejskiej stosuje się przepisy art. 10 ww. rozporządzenia.

   Mając na względzie ujednolicenie postępowania w sprawach związanych z przywozem paliwa alternatywnego do Polski, w dniu 10 sierpnia 2005 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska zatwierdził dokument pt. ˝Warunki przywozu do Polski odpadów w postaci paliwa alternatywnego (19 12 10)˝. Dokument ten określa warunki, które muszą być spełnione, aby możliwe było udzielenie zezwolenia na przywóz do Polski paliwa alternatywnego z zagranicy. Wytyczne określają takie warunki, jak: skład paliwa, wartość opałową, pochodzenie odpadów wykorzystywanych do wytwarzania paliwa, zawartość popiołu, siarki etc. Zgodnie z wytycznymi nie jest możliwe sprowadzanie z zagranicy paliwa alternatywnego wytwarzanego z odpadów niebezpiecznych, komunalnych oraz posortownicznych.

   W Polsce obecnie funkcjonuje 5 dużych cementowni stosujących metodę suchą wypalania klinkieru, które stosują odpady w postaci paliwa alternatywnego jako źródło energii. Cementownie wykorzystują zarówno paliwo alternatywne pochodzenia krajowego, jak i importowane. Podkreślić należy, że przywóz paliwa alternatywnego z zagranicy ma obecnie charakter interwencyjny, wynikający z niestabilności dostaw tego paliwa od wytwórców krajowych.

   Do Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska dotychczas nie kierowano żadnych informacji o problemach na krajowym rynku paliw alternatywnych dotyczących zbytu paliw alternatywnych wytworzonych przez krajowych producentów. Do GIOŚ docierały natomiast sygnały z polskich cementowni wskazujące na zasadność wykorzystania paliw alternatywnych jako źródła energii, co wpływa korzystnie na konkurencyjność polskich przedsiębiorstw poprzez obniżenie kosztów wytwarzania energii. Jednocześnie cementownie wskazywały, że podaż paliwa alternatywnego pochodzenia krajowego jest niewystarczająca dla pokrycia potrzeb przemysłu cementowego.

   W celu dokonania analizy rynku paliw alternatywnych pracownicy GIOŚ, wspólnie z inspektorami wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska, przeprowadzili w II połowie ub.r. kontrole we wszystkich 5 instalacjach. Podczas kontroli nie stwierdzono żadnego naruszenia przepisów krajowych oraz wspólnotowych w zakresie gospodarowania przedmiotowymi odpadami. Potwierdzono natomiast ogromne zapotrzebowanie cementowni na paliwo alternatywne oraz konieczność zapewnienia wysokiej jakości paliwa alternatywnego, co przekłada się na jego stabilną wartość opałową oraz wysoki stopień rozdrobnienia.

   Ponadto Główny Inspektorat Ochrony Środowiska skierował do cementowni zapytania dotyczące wykorzystania krajowego paliwa alternatywnego, wskazania krajowych wytwórców paliwa alternatywnego, z jakimi cementownie współpracują, oraz potwierdzenia, czy cementownie odmówiły współpracy z krajowymi wytwórcami paliwa alternatywnego, z podaniem przyczyn takiej odmowy.

   Krajowy rynek wytwórców paliwa alternatywnego powstał stosunkowo niedawno i obecnie znajduje się w fazie kształtowania. Możliwości produkcyjne krajowych wytwórców są niewystarczające zarówno pod względem ilościowym, jak i jakościowym. Mimo to cementownie traktują dostawy z rynku krajowego jako priorytetowe. Z odpowiedzi otrzymanych na zapytanie GIOŚ wynika, że każda z cementowni traktuje przywóz paliwa alternatywnego z zagranicy jako przywóz uzupełniający niedobory na rynku krajowym. Cementownie deklarują współpracę z około 38 wytwórcami krajowymi. W chwili obecnej w obiegu prawnym znajduje się 21 zezwoleń na przywóz z zagranicy paliwa alternatywnego spełniającego warunki określone w ww. wytycznych, określonych przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Cementownie deklarują, że jedynym warunkiem odmowy przyjęcia zarówno paliwa krajowego, jak i importowanego jest jego nieodpowiednia jakość, m.in. zbyt niska kaloryczność, zbyt wysoka wilgotność lub zbyt słabe rozdrobnienie.

   Wobec powyższego nie widzę możliwości ani uzasadnienia dla wprowadzania dodatkowych regulacji prawnych mających na celu ograniczenie importu odpadów paliwa alternatywnego.

   Z poważaniem

   Minister

   Jan Szyszko

   Warszawa, dnia 23 kwietnia 2007 r.